Bu anlaşılması zor konuya girmeden önce, bu kameraların hedefinin sorun yaşamadan birkaç resim çekmek isteyen amatör fotoğrafçılar olduğunu hatırlatalım. Birçok fonksiyon çok da fazla işe yaramıyor, ancak yine de satış taktiği açısından fotoğraf makinesi içerisinde bulunması önemli. Bu açıdan en "basit" fotoğraf makinesi Fuji FinePix A303. Sadece bir otomatik modu, makro çekim seçeneği ve video'nun sesini kesme düğmesi bulunuyor. Yeni başlayanlar için yeterli olmakla beraber biraz ileri kullanıcıları tatmin etmeyecektir. Hemen arkasından programlanabilen (Portre, Manzara, Grup ve Gece) Olympus C-350 geliyor. Bunlar sayesinde fotoğraf çekmek oldukça kolaylaşıyor. Altı programı olan Sony Olympus'un hemen arkasında. Sony sesli filmler çekebiliyor. Kodak dört program (Makro, Manzara, Sportif ve Gece) ve video+ses modu kullanıyor.

Diğer bir seviyede Canon ve Samsung "deneyimli amatör" pazarında kapışıyorlar. Otomatik, makro, video-ses modlarına ek olarak ikisinde de programlama (Samsung'da sadece Portre ve Gece, Canon'da ise Pan-Shot da dahil olmak üzere beş) seçenekleri ve ünlü P, A, S ve M modları bulunuyor. Bu fiyat aralığı için gerçekten inanılmaz. Canon bu fonksiyonlara direkt erişim sağlıyor ve Samsung'un önüne geçiyor.

Samsung ve Canon odaklamayı elle yapmaya izin veriyorlar. Ancak sadece sabit çekimler için pratik kullanılabiliyor. Sony bu alanda beş adımlı bir önceden ayarlı odak sunuyor.

Son olarak da sırada zoom var, bir sayısal fotoğraf makinesi seçerken dikkat edilmesi gereken öğelerden en önemlisi belki de. Ürünlerin odak uzaklıkları birbirlerine çok benziyor, (Canon ve Olympus için 35-105 mm, Samsung ve Fuji için 38-114 mm, Kodak için 37-111 mm). Sadece Sony yapmış olduğu 41-82 mm - 24 x 36 seçimi ile bizi şaşırtıyor. Fiyatının da neden böyle olduğunu anlıyoruz doğal olarak.

 Ergonomi, Devam: Kodak OLED İlk Sayfa Pil Dayanma Süresi